برای سرعت در دقت ، تشخیص و تعیین محل وقوع و اعلام حریق به ویژه در ساختمان های بزرگ لازم است ساختمان به منطقه و اجزای کوچکتری تقسیم بندی شود. در ساختمان های کوچک و متوسط هر طبقه به عنوان یک منطقه حفاظتی یا ZONE درنظرگرفته میشود. در ساختمان های بزرگ که طبقات مساحت زیادی دارند یک طبقه میتواند به چند قسمت حفاظتی تقسیم شود.
انواع سیستم های اعلام حریق اتوماتیک عبارتند از :
1- سیستم متعارف: در این سیستم چندین آشکار ساز که یک منطقه از ساختمان را پوشش را می دهد در قالب یک مدار به هم پیوسته ZONE به تابلو کنترل مرکزی متصل می شوند بنابر این هر مدار نماینده یک منطقه است. نحوه اتصال تجهیزات کشف و تشخیص حریق به تابلوهای کنترل مرکزی به صورت شاخه ای و شعاعی است .
2- سیستم آدرس پذیر: اصول کشف و تشخیص حریق در سیستمهای آدرس پذیر مشابه سیستم های متعارف است به جز اینکه در این سیستمها هر یک از آشکار سازهای اتوماتیک یا شاسی ها دارای آدرس منحصر به فردی هستند که قابل شناسایی توسط تابلو کنترل می باشد.
مدار کشف در این سیستمها به صورت حلقوی(لوپ) است. کلیه تجهیزات به صورت موازی در این حلقه قرار میگیرند.
 

اجزای سیستم اعلام حریق

 
1- تابلو کنترل مرکزی: علاوه بر بررسی ورودی ها تجهیزات خروجی را نیز کنترل میکند و توان الکتریکی کلیه بخشها را کنترل میکند.
2- آشکار ساز های دودی که خود به چند دسته تقسیم میشوند:
آشکار سازهای دودی نوری : در این نوع دتکتور ها یک منبع تولید نور و یک سلول حساس به نور وجود دارد
آشکار ساز شعاعی خطی : در این نوع دتکتور از اشعه مادون قرمز و سلول فتو الکتریک که میتواند در فاصله 100 متری نصب شود استفاده می شود. از این دتکتور معمولا برای فروشگاه ها و اماکن باز استفاده میشود.
آشکار ساز دودی نوری کانالی : این دتکتور در داخل کانال هوا و در مسیر هوای برگشتی نصب می شود
آشکار ساز دودی بدون سیم: این نوع دتکتور بدون سیم مانند یک فرستنده با امواج رادیویی عمل نموده و به هنگام فعال شدن سیگنال حریق را برای مرکز اعلام حریق که همچون گیرنده عمل میکند، میفرستد
آشکار ساز دودی لیزری : عمل کرد این دتکتور مانند دیود دودی نوری است ولی در آن بجای شعاع نوری از یک شعاع لیزری استفاده می شود که حساسیت بالایی ایجاد میکند این نوع دتکتور ها با تشخیص دادن ذرات غبار از دود با حساسیت و دقت بالا عمل می کند
آشکار ساز دودی یونیزاسیون : این دتکتورها دارای یک محفظه ی با دو الکترود مثبت و منفی هستند که وجود ماده رادیو اکتیو به نام آمویسیوم موجب یونیزه شدن هوای داخل آن میشود.
آشکار ساز دودی استنشاقی : دتکتور های استنشاقی یا مکشی بر اساس نمونه گیری ازهوای یک فضای معین وجود دود را که ممکن است ناشی ازحریق باشد تشخیص می دهد و هواکش یک یا دو دتکتور دودی لیزری یک برد الکترونیکی که عمل پردازش و ارزیابی را به عهده دارد از اجزای اصلی این دتکتور می باشد.
3- آشکار ساز حرارتی که خود به چند دسته تقسیم میشود:
آشکار ساز دمای حرارتی ثابت: این نوع دتکتور بر اساس دمای از پیش تعیین شده و ثابت عمل میکند و دارای مکانیسم ترموکوپلی یا بی متال می باشند.
آشکار ساز حرارتی با سرعت افزایش دما : این گونه دتکتور بر اساس افزایش دما عمل میکند.
آشکار ساز حرارتی مرکب : ترکیبی از دو دتکتور ثابت و افزایشی است
4- آشکار ساز شعله: این نوع دتکتور توانایی تشخیص اشعه مادون قرمز و ماورای بنفش ناشی از شعله را دارا میباشد و شعله ناشی از حریق در سطح 8/1 متر مربع را از فاصله 14 متری تشخیص میدهد.
5- شستی اعلام حریق MCP : همچون یک کلید عمل نموده و با تحریک از سوی فردی که به وجود حریق پی برده سیگنال هشدار را برای برای مرکز اعلام حریق ارسال می کند.
تجهیزات هشداری شنیداری : زنگها، بوقها، آژیر ها و بلند گوها
تجهیزات هشدار دهنده دیداری : مانند انواع چراغ های گردان و چشمک زن در کنار تجهیزات هشدار دهنده صوتی ساکنین را از خطر بروز حریق مطلع می کند.
 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Buttonمشاوره رایگان خانه هوشمند